Afgelopen woensdag was ik bij de diploma-uitreiking aan een aantal stadswachten. Als wethouder ben ik bestuurslid van de stichting Veiligheidszorg, waar de stadswachten in dienst zijn. Het werk van stadswacht is in Groningen een re-integratietraject. Werkzoekenden zijn maximaal drie jaar stadswacht, halen in die tijd een MBO2-diploma en stromen uit naar regulier werk. Zeven trotse mensen kregen afgelopen week een diploma dat hen samen met de werkervaring als stadswacht een uitstekende positie op de arbeidsmarkt geeft. De meest opvallende geslaagde was een oudere man met een universitaire opleiding die lang als consultant en manager gewerkt had en die nu aan zijn indrukwekkende reeks diploma?s ook het diploma Medewerker Toezicht en Veiligheid kon toevoegen.

Kamers met kansen

Donderdag verrichte ik de opening van Kamers met Kansen, een project voor jongeren die door een problematische woonsituatie dreigen uit te vallen uit het onderwijs. Ze krijgen een eenvoudige woonstudio (een van de containerwoningen aan het Damsterdiep) en de begeleiding die nodig is om goed aan hun toekomst te kunnen werken. Kamers met Kansen maakt deel uit van een serie voorzieningen, die verschillen in intensiteit van de begeleiding: voor elke jongere is er de hulp die hij of zij nodig heeft. In mijn verhaal prees ik die maatwerkaanpak en ook de integrale manier waarop de hulp geboden wordt. Er wordt niet alleen voor woonruimte gezorgd, maar ook voor hulp bij de studie, het wegwerken van schulden, enz. Rond Kamers met Kansen is daarvoor een breed samenwerkingsverband georganiseerd, waaraan naast de gemeente ook de grote MBO-scholen en welzijnsinstellingen deelnemen. Het belang van het project werd onderstreept door Pieter Winsemius, de voorzitter van de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid die onlangs een rapport over de schooluitval door overbelaste jongeren publiceerde en nu een inspirerend verhaal hield.

En verder?.?

Het is vreemd om bij allerlei afspraken voor na 3 maart te moeten zeggen ?als ik er dan nog zit?. De periode van vier jaar zit er bijna op en over wat er daarna gaat gebeuren zijn eerst de kiezers aan het woord. In de laatste commissie- en raadsvergadering wordt nog een aantal zaken afgerond, maar nieuwe worden niet meer voorbereid.

Het was koud in Paddepoel, en de discussies waren pittig. SPers stonden zaterdag bij de winkelcentra van Selwerd en Paddepoel om met de mensen in gesprek te gaan over de tramplannen, en ik was ingedeeld in Paddepoel. Eerder in de week hadden we ook al bij veel mensen aangebeld en folders verspreid in de wijken. (meer…)

Over nog geen drie maanden zijn er verkiezingen, en dus begint de tijd te komen van het opmaken van de balans van deze collegeperiode. Op 30 november deden we dat voor het armoedebeleid van de gemeente op een druk-bezochte conferentie.
Een aantal geslaagde voorbeelden van het Groninger Armoedepact tot stand gebracht heeft, passeerden de revue, waarna ik het woord kreeg. (meer…)

Groningen heeft een noodopvang voor asielzoekers: het voormalige Formule 1-hotel bij de zuidelijke ringweg. In die opvang verblijven vluchtelingen die wachten op de uitslag van hun verblijfsaanvraag of die niet terug kunnen naar hun geboorteland, en die toch geen recht hebben op verblijf in een Asielzoekerscentrum. Enkele jaren geleden zat de opvang vol. Door de pardonregeling hebben veel mensen een verblijfsvergunning gekregen en is er veel minder noodopvang nodig. (meer…)

De week van Peter Verschuren

Maandag was staatssecretaris Klijnsma op werkbezoek in Groningen. Haar doel was om praktijkvoorbeelden te zien van de manier waarop we in Groningen mensen aan werk helpen. Maar van onze kant wilden we natuurlijk ook de voorgenomen korting op het re-integratiebudget aan de orde stellen. Om duidelijk te maken dat er mensen zitten achter de cijfers in de Miljoenennota heb ik in de week voorafgaande aan het bezoek de verhalen verzameld van negen mensen die in een gesubsidieerde baan werken of in een traject naar werk zitten. (meer…)

Maandag was ik met Otto Teppema in de Veldspaatflat, waar Otto voor een dankbaar publiek van ouderen liedjes van vroeger zong. Zingen in verzorgings- en verpleeghuizen is de baan van Otto, mogelijk gemaakt door de seniorenbaanregeling die we sinds 2007 in Groningen kennen. De kern daarvan is dat mensen van 57,5 en ouder bij Weerwerk (een onderdeel van de dienst Sozawe) in dienst komen en allerlei nuttig werk doen voor de Groningse samenleving dat anders blijft liggen. (meer…)

Het was wel mijn leukste bijeenkomst als wethouder: het feestje rond de ondertekening van het honderdste arbeidscontract van een seniorenbaan.

Seniorenbanen zijn bestemd voor mensen van 57,5 jaar en ouder die de hoop op een reguliere baan hebben opgegeven. In de seniorenbaan maken ze zich nuttig voor de Groningse samenleving en krijgen ze een echt loon in plaats van een uitkering. Zoals Peter Sykora die het honderdste contract ondertekende. (meer…)